inotuzumab ozogamicin i moksifloksacin

Kod pacijenata koji primaju inotuzumab ozogamicin primećeno je produženje QT intervala (videti odeljak 4.4). Zato treba pažljivo razmotriti istovremenu primenu inotuzumab ozogamicina i lekova za koje je poznato da produžavaju QT interval ili izazivaju Torsades de Pointes. Treba pratiti QT interval u slučaju kombinacije takvih lekova (videti odeljke 4.4; 4.8 i 5.2).

Produženje QT intervala Kod pacijenata koji primaju inotuzumab ozogamicin primećeno je produženje QT intervala (videti odeljke 4.8 i 5.2). Lek BESPONSA treba primenjivati sa oprezom kod pacijenata koji u anamnezi imaju produženje QT intervala ili imaju predispoziciju za produženje QT intervala, koji primaju lekove za koje je poznato da produžavaju QT interval (videti odeljak 4.5) i kod pacijenata sa poremećajima elektrolita. Pre početka lečenja treba uraditi EKG i proveriti status elektrolita a zatim periodično ponoviti pregled, odnosno analizu tokom lečenja (videti odeljke 4.8 i 5.2).

Produženje QT intervala U pivotalnom kliničkom ispitivanju (N=164) najduža produženja QT intervala korigovana prema srčanoj frekfenciji primenom Fridericia formule (QTcF) od ≥ 30 msec i ≥ 60 msec od početne vrednosti, izmerena su kod 30/162 (19%), odnosno kod 4/162 (3%) pacijenta. Produženje QTcF intervala na > 450 msec zapaženo je kod 26/162 (16%) pacijenata. Nijedan pacijent nije imao povećanje QTcF intervala na > 500 msec. Produženje QT intervala 2. Stepena prijavljeno je kod 2/164 (1%) pacijenta. Nisu prijavljena produženja QT intervala ≥ 3. Stepena kao ni slučajevi Torsades de Pointes. Za periodično praćenje EKG i koncentraciju elektrolita, videti odeljak 4.4. Povišeni vrednost amilaze i lipaze U pivotalnom kliničkom ispitivanju (N=164) povećane vrednosti amilaze i lipaze prijavljeni su kod 8 (5%), odnosno 15 (9%) pacijenata. Povećanje vrednosti amilaze i lipaze ≥ 3. Stepena prijavljeno je kod 3 (2%), odnosno 7 (4%) pacijenata. Za periodično praćenje povećane vrednosti amilaze i lipaze, videti odeljak 4.4. Imunogenost U kliničkim ispitivanjima leka BESPONSA kod pacijenata sa recidivirajućom ili refraktornom ALL, 7/236 (3%) pacijenata je imalo pozitivan rezultat testa na antitela protiv inotuzumab ozogamicina. Nijedan od pacijenata nije imao pozitivne rezultate testa na neutralizirajuća antitela protiv inotuzumab ozogamicina. Kod pacijenata koji su imali pozitivne rezultate testa na antitela protiv inotuzumab ozogamicina, nije primećen nikakav uticaj na klirens leka BESPONSA na osnovu populacijske farmakokinetičke analize. Broj pacijenata je bio previše mali da bi se ocenio uticaj antitela protiv inotuzumab ozogamicina na efikasnost i bezbednost.

Srčana elektrofiziologija Populacijska farmakokinetička/farmakodinamička procena ukazala je na korelaciju između povećanja koncentracije inotuzumab ozogamicina u serumu i produženja QTc-intervala kod pacijenata sa ALL i non-Hočkinovim limfomom (NHL). Medijana (gornja granica 95% CI) promene QTcF pri supraterapijskoj koncentraciji Cmax iznosila je 3,87 msec (7,54 msec). U randomizovanoj kliničkoj studiji kod pacijenata sa recidivirajućom ili refraktornom ALL (Studija 1), najveća produženja QTcF intervala od ≥ 30 msec i ≥ 60 msec od početne vrednosti izmerena su kod 30/162 (19%) pacijenata odnosno kod 4/162 (3%) pacijenta u grupi koja je primala inotuzumab ozogamicin, naspram 18/124 (15%) odnosno 3/124 (2%) pacijenta u grupi koja je primala hemioterapiju po izboru istraživača. Produženja QTcF intervala na > 450 msec i > 500 msec zabeležena su kod 26/162 (16%) pacijenata odnosno ni kod jednog pacijenta iz grupe koja je primala inotuzumab ozogamicin, naspram 12/124 (10%) odnosno 1/124 (1%) pacijenta u grupi koja je primala hemioterapiju po izboru istraživača (videti odeljak 4.8).