indapamid i lizinopril

Inhibitori angiotenzin konvertujućeg enzima ACE inhibitori Postoji rizik od nastanka nagle hipotenzije i/ili akutne bubrežne insuficijencije kada se započne sa terapijom ACE inhibitorima, može doći do iznenadne hipotenzije i /ili akutne bubrežne insuficijencije kod pacijenata koji već imaju smanjenu koncentraciju natrijuma (posebno kod pacijenata sa stenozom bubrežne arterije). Kod pacijenata sa hipertenzijom kod kojih je prethodna terapija diureticima dovela do smanjenja koncentracije natrijuma, neophodno je: - ili prekinuti terapiju diureticima 3 dana pre započinjanja terapije ACE inhibitorima, i zatim ponovno ukoliko je neophodno u terapiju uvesti diuretike koje ne štede kalijum, ukoliko je neophodno ili - primeniti manje početne doze ACE inhibitora a zatim postepeno povećavati dozu. Kod pacijenata sa kongestivnom srčanom insuficijencijom terapiju treba započeti sa veoma malim dozama ACE inhibitora, po mogućstvu nakon smanjenja doze istovremeno primenjenog diuretika koji ne štedi kalijum. Kod svih pacijenata je potrebno pratiti renalnu funkciju (koncentraciju kreatinina u plazmi) tokom prvih nedelja terapije ACE inhibitorima.

Inhibitori angiotenzin konvertujućeg enzima (ACE inhibitori): Kada se započne sa terapijom ACE inhibitorima, može doći do iznenadne hipotenzije i/ili akutne bubrežne insuficijencije kod pacijenata koji već imaju smanjenu koncentraciju natrijuma (posebno kod pacijenata sa stenozom bubrežne arterije). Kod pacijenata sa hipertenzijom, kada je prethodna terapija diuretikom mogla da izazove smanjenje koncentracije natrijuma, neophodno je: - prekinuti terapiju diureticima 3 dana pre započinjanja terapije ACE inhibitorima i ponovo, ukoliko je neophodno u terapiju uvesti diuretike koji ne štede kalijum, ili - dati manje početne doze ACE inhibitora, a zatim ih postepeno povećavati. Kod pacijenata sa kongestivnom srčanom insuficijencijom terapiju treba započeti veoma malom dozom ACE inhibitora, a preporučuje se da to bude nakon smanjenja doze diuretika koji ne štede kalijum. U svim slučajevima potrebno je praćenje funkcije bubrega (koncentracija kreatinina u plazmi) tokom prvih nedelja započinjanja terapije ACE inhibitorima.

Inhibitori angiotenzin konvertujućeg enzima (ACE inhibitori) Kada se započne sa terapijom ACE inhibitorima, može doći do iznenadne hipotenzije i/ili akutne bubrežne insuficijencije kod pacijenata koji već imaju smanjenu koncentraciju natrijuma (posebno kod pacijenata sa stenozom bubrežne arterije). Kada prethodna terapija diureticima dovede do smanjenja koncentracije natrijuma kod pacijenata sa hipertenzijom, neophodno je: - prekinuti terapiju diureticima 3 dana pre započinjanja terapije ACE inhibitorima i ponovo, ukoliko je neophodno, u terapiju uvesti diuretike koji ne štede kalijum, - ili davati manje početne doze ACE inhibitora, a zatim postepeno povećavati sledeće doze. Kod pacijenata sa kongestivnom srčanom insuficijencijom terapiju treba započeti sa veoma malim dozama ACE inhibitora, a preporučuje se da to bude posle smanjenja doze diuretika koji ne štede kalijum. Kod svih pacijenata funkciju bubrega (koncentracija kreatinina u plazmi) treba pratiti tokom prvih nedelja po započinjanju terapije ACE inhibitorima.

Inhibitori angiotenzin konvertujućeg enzima (ACE inhibitori): Kada se započne sa terapijom ACE inhibitorima, može doći do iznenadne hipotenzije i/ili akutne bubrežne insuficijencije kod pacijenata koji već imaju sniženu koncentraciju natrijuma (posebno kod pacijenata sa stenozom bubrežne arterije). Kod pacijenata sa hipertenzijom, kada prethodna terapija diureticima dovede do smanjenja koncentracije natrijuma, neophodno je: - prekinuti terapiju diureticima 3 dana pre započinjanja terapije ACE inhibitorima i ponovo, ukoliko je neophodno, u terapiju uvesti diuretike koji ne štede kalijum ili - primeniti manje početne doze ACE inhibitora, a zatim postepeno dozu povećavati. Kod pacijenata sa kongestivnom srčanom insuficijencijom terapiju treba započeti sa veoma malim dozama ACE inhibitora, a preporučuje se da to bude nakon smanjenja doze diuretika koji ne štede kalijum. Kod svih pacijenata funkciju bubrega (koncentracija kreatinina u plazmi) treba pratiti tokom prvih nedelja po započinjanju terapije ACE inhibitorima.

Diuretici Kada se pacijentima koji primaju lek Irumed u terapiju dodatno uključi i diuretik, postiže se aditvni antihipertenzivni efekat. Kod pacijenata koji su na terapiji diureticima, a posebno kod onih kojima je nedavno uvedena terapija diureticima, može se povremeno javiti izrazit pad krvnog pritiska kada se u terapiju doda lek Irumed. Kako bi se mogućnost pojave simptomatske hipotenzije uzrokovane lekom Irumed svela na minimum, preporučuje se prekid lečenja diureticima, pre uvođenja leka Irumed u terapiju (videti odeljke 4.2 i 4.4).

Pacijenti koji su na terapiji diureticima Na početku terapije lizinoprilom može doći do pojave simptomatske hipotenzije. Hipotenzija će se verovatnije javiti kod pacijenata koji uzimaju diuretike. Iz tog razloga preporučuje se oprez, s obzirom na to da ovi pacijenti mogu imati depleciju volumena i/ili soli. Ukoliko je moguće, primenu diuretika treba prekinuti 2 do 3 dana pre započinjanja terapije lizinoprilom. Kod hipertenzivnih pacijenata kod kojih primenu diuretika nije moguće prekinuti, početna doza leka Irumed, iznosi 5 mg. Potrebno je pratiti funkciju bubrega i koncentraciju kalijuma u serumu. Dalje doziranje, prilagođava se vrednostima krvnog pritiska. Ukoliko je potrebno, može se nastaviti sa primenom diuretika (videti odeljke 4.4 i 4.5).

Simptomatska hipotenzija Kod pacijenata sa nekomplikovanom hipertenzijom, simptomatska hipotenzija se retko javlja. Kod pacijenata sa hipertenzijom koji primenjuju lek Irumed, veća je verovatnoća pojave hipotenzije kod pacijenta sa deplecijom volumena (usled terapije diureticima, smanjene količine soli u ishrani, dijalize, proliva ili povraćanja), kao i kod pacijenata sa ozbiljnom renin-zavisnom hipertenzijom (videti odeljke 4.5 i 4.8). Kod pacijenata sa srčanom insuficijencijom, sa udruženom insuficijencijom bubrega ili bez nje, zabeleženi su slučajevi simptomatske hipotenzije. To će se najverovatnije manifestovati kod pacijenata sa teškim stepenom srčane insuficijencije, što se pokazuje primenom visokih doza diuretika Henleove petlje, hiponatremijom ili oštećenjem funkcije bubrega. Kod pacijenata koji imaju povećan rizik od simptomatske hipotenzije, potreban je pažljiv nadzor pri početku terapije i prilagođavanju doze. Slično treba postupiti i sa pacijentima sa ishemijskom bolešću srca ili cerebrovaskularnom bolešću kod kojih prekomerni pad krvnog pritiska može dovesti do infarkta miokarda ili cerebrovaskularnog insulta. Ukoliko se javi hipotenzija, pacijenta treba staviti u ležeći položaj, i ako je potrebno, primeniti intravensku infuziju fiziološkog rastvora. Prolazna hipotenzivna reakcija nije kontraindikacija za sledeće doze leka, koje se mogu primeniti na uobičajeni način, bez problema, kada se krvni pritisak uspostavi nakon povećanja volumena. Kod nekih pacijenata sa srčanom insuficijencijom koji imaju normalan ili nizak krvni pritisak, može doći do dodatnog snižavanja krvnog pritiska nakon uzimanja leka Irumed. Ovaj efekat je očekivan i obično nije razlog za prekid lečenja. U slučaju kad hipotenzija postane simptomatska, može biti neophodno smanjiti dozu leka ili prekinuti terapiju lekom Irumed.

Diuretici Kada se pacijentima koji primaju lek Irumed u terapiju dodatno uključi i diuretik, postiže se aditvni antihipertenzivni efekat. Kod pacijenata koji su na terpiji diureticima, a posebno kod onih kojima je nedavno uvedena terpija diureticima, može se povremeno javiti izrazit pad krvnog pritiska kada se u terapiju doda lek Irumed. Kako bi se mogućnost pojave simptomatske hipotenzije uzrokovane lekom Irumed svela na minimum, preporučuje se prekid lečenja diureticima, pre uvođenja leka Irumed u terapiju (videti odeljke 4.2 i 4.4).

Simptomatska hipotenzija Kod pacijenata sa nekomplikovanom hipertenzijom, simptomatska hipotenzija se retko javlja. Kod pacijenata sa hipertenzijom koji primenjuju lek Irumed, veća je verovatnoća pojave hipotenzije kod pacijenta sa deplecijom volumena (usled terapije diureticima, smanjene količine soli u ishrani, dijalize, proliva ili povraćanja), kao i kod pacijenata sa ozbiljnom renin-zavisnom hipertenzijom (videti odeljke 4.5 i 4.8). Kod pacijenata sa srčanom insuficijencijom, sa udruženom insuficijencijom bubrega ili bez nje, zabeleženi su slučajevi simptomatske hipotenzije. To će se najverovatnije manifestovati kod pacijenata sa teškim stepenom srčane insuficijencije, što se pokazuje primenom visokih doza diuretika Henleove petlje, hiponatremijom ili oštećenjem funkcije bubrega. Kod pacijenata koji imaju povećan rizik od simptomatske hipotenzije,potreban je pažljiv nadzor pri početku terapije i prilagođavanju doze. Slično treba postupiti i sa pacijentima sa ishemijskom bolešću srca ili cerebrovaskularnom bolešću kod kojih prekomerni pad krvnog pritiska može dovesti do infarkta miokarda ili cerebrovaskularnog insulta. Ukoliko se javi hipotenzija, pacijenta treba staviti u ležeći položaj, i ako je potrebno, primeniti intravensku infuziju fiziološkog rastvora. Prolazna hipotenzivna reakcija nije kontraindikacija za sledeće doze leka, koje se mogu primeniti na uobičajeni način, bez problema, kada se krvni pritisak uspostavi nakon povećanja volumena. Kod nekih pacijenata sa srčanom insuficijencijom koji imaju normalan ili nizak krvni pritisak, može doći do dodatnog snižavanja krvnog pritiska nakon uzimanja leka Irumed. Ovaj efekat je očekivan i obično nije razlog za prekid lečenja. U slučaju kad hipotenzija postane simptomatska, može biti neophodno smanjiti dozu leka ili prekinuti terapiju lekom Irumed.

Diuretici Kada se diuretik doda pacijentima koji su na terapiji lekom Lizinopril Atb obično se javlja aditivni antihipertenzivni efekat. Kod pacijenta koji su na terapiji diureticima i posebno kod onih kojima je nedavno uvedena terapija diureticima, može se povremeno javiti izrazit pad krvnog pritiska kada se u terapiju dodatno uključi i lek Lizinopril Atb. Mogućnost pojave simptomatske hipotenzije uzrokovane lekom Lizinopril Atb se može dovesti na minimum ukidanjem diuretika pre započinjanja terapije lekom Lizinopril Atb (videti odeljke 4.4 i 4.2).

Pacijenti koji su na terapiji diureticima Na početku terapije lizinoprilom može doći do pojave simptomatske hipotenzije. Ona će se verovatnije ispoljiti kod pacijenata koji uzimaju diuretike. Zbog toga preporučuje se oprez, s obzirom na to da ovi pacijenati mogu imati depleciju volumena i/ili soli. Ukoliko je moguće, primenu diuretika treba prekinuti 2 do 3 dana pre započinjanja terapije lekom Lizinopril. Kod hipertenzivnih pacijenata kod kojih primenu diuretika nije moguće prekinuti, početna doza leka Lizinopril Atb iznosi 5 mg. Potrebno je pratiti funkciju bubrega i koncentraciju kalijuma u serumu. Dalje doziranje prilagođava se vrednostima krvnog pritiska. Ukoliko je potrebno, može se nastaviti sa primenom diuretika (videti odeljke 4.4 i 4.5).

Simptomatska hipotenzija Kod pacijenata sa nekomplikovanom hipertenzijom, simptomatska hipotenzija se retko javlja. Kod pacijenata sa hipertenzijom koji primaju lek Lizinopril Atb, veća je verovatnoća pojave hipotenzije kod pacijenata sa deplecijom volumena npr. usled terapije diureticima , restrikcije unosa soli u ishrani, dijalize, dijareje ili povraćanja, ili ako pacijent ima tešku renin-zavisnu hipertenziju (videti odeljke 4.5 i 4.8). Kod pacijenata sa srčanom insuficijencijom sa udruženom bubrežnom insuficijencijom ili bez nje, zabeležena je simptomatska hipotenzija. To će se najverovatnije manifestovati kod pacijenata sa teškim stepenom srčane insuficijencije, što se pokazuje upotrebom visokih doza diuretika Henleove petlje, hiponatremijom ili oštećenjem funkcije bubrega. Kod pacijenata koji imaju povećan rizik od simptomatske hipotenzije, potreban je pažljiv nadzor pri početku terapije i prilagođavanju doze. Slično treba postupati i sa pacijentima koji imaju ishemijsku bolest srca ili cerebrovaskularno oboljenje kod kojih prekomerni pad krvnog pritiska može dovesti do infarkta miokarda ili cerebrovaskularnog insulta. Ukoliko se javi hipotenzija, pacijenta treba staviti u ležeći položaj i ako je potrebno, primeniti intravensku infuziju fiziološkog rastvora. Prolazna hipotenzivna reakcija nije kontraindikacija daljim dozama, koje se obično mogu dati na uobičajeni način, bez problema, kada se krvni pritisak uspostavi nakon povećanja volumena. Kod nekih pacijenata sa srčanom insuficijencijom koji imaju normalni ili nizak krvni pritisak, može doći do dodatnog snižavanja sistemskog krvnog pritiska nakon uzimanja leka Lizinopril Atb. Ovaj efekat je očekivan i obično ne predstavlja razlog za prekid terapije. Ako hipotenzija postane simptomatska, smanjenje doze ili ukidanje leka Lizinopril Atb može biti neophodno.