perindopril i ibuprofen

Lekovi koji indukuju hiperkalemiju: Iako koncentracija kalijuma u serumu obično ostaje u granicama normale, kod nekih pacijenata koji su na terapiji lekom Lipertance može se pojaviti hiperkalemija. Neki lekovi ili terapijske grupe lekova mogu povećati pojavu hiperkalemije: aliskiren, soli kalijuma, diuretici koji štede kalijum (npr. spironolakton, triamteren ili amilorid), ACE inhibitori, antagonisti angiotenzin II receptora, NSAIL, heparini, imunosupresivni lekovi, kao što su ciklosporin ili takrolimus, trimetoprim i kotrimoksazol (trimetoprim/sulfametoksazol), jer je poznato da se trimetoprim može ponašati kao diuretik koji štedi kalijum poput amilorida. Kombinacija ovih lekova povećava rizik od hiperkalemije. Shodno tome ne preporučuje se istovremena primena leka Lipertance sa gorenavedenim lekovima. U slučaju da se istovremena primena smatra potrebnom, preporučuje se oprez kao i redovno praćenje koncentracije kalijuma u serumu.

Nesteroidni antiinflamatorni lekovi (NSAIL) Istovremenom upotrebom ACE inhibitora sa NSAIL (npr. acetilsalicilna kiselina u dozama koje imaju antiinflamatorni efekat, COX-2 inhibitori i neselektivni NSAIL) može doći do (uključujući acetilsalicilnu kiselinu u dozi od ≥ 3 g/dan) smanjenja antihipertenzivnog dejstva. Istovremena primena ACE inhibitora i NSAIL može dovesti do pogoršanja renalne funkcije, uključujući i akutnu bubrežnu insuficijenciju, kao i do povećanja koncentracije serumskog kalijuma, naročito kod pacijenata sa već postojećom slabom funkcijom bubrega. Kombinaciju leka Lipertance sa NSAIL treba primenjivati sa oprezom, posebno kod starijih pacijenata. Pacijente treba adekvatno hidrirati i pratiti bubrežnu funkciju nakon započinjanja istovremene terapije, a zatim u redovnim vremenskim intervalima tokom terapije.

Hiperkalemija: Kod nekih pacijenata koji su lečeni ACE inhibitorima, uključujući i perindopril, uočena je povišena koncentracija kalijuma u serumu. ACE inhibitori mogu uzrokovati hiperkalemiju jer inhibiraju oslobađanje aldosterona. Ovaj efekat obično nije značajan kod pacijenata sa normalnom funkcijom bubrega. Faktori rizika za razvoj hiperkalemije uključuju: insuficijenciju bubrega, pogoršanje bubrežne funkcije, starosnu dob (preko 70 godina), dijabetes melitus, interkurentne događaje: posebno dehidrataciju, akutnu srčanu dekompenzaciju, metaboličku acidozu i istovremenu primenu diuretika koji štede kalijum (npr. spironolakton, eplerenon, triamteren ili amilorid), uzimanje suplemenata kalijuma ili supstituente za so koji sadrže kalijum. Rizik postoji i kod pacijenata koji uzimaju druge lekove povezane sa porastom nivoa kalijuma u serumu (npr. heparin, kotrimoksazol takođe poznat kao trimetoprim/sulfametoksazol) i posebno antagoniste aldosterona ili blokatore angiotenzinskih receptora. Upotreba suplemenata kalijuma, diuretika koji štede kalijum ili soli koje sadrže kalijum, posebno kod pacijenata sa oštećenom bubrežnom funkcijom, može dovesti do značajnog povećanja kalijuma u serumu. Hiperkalemija može prouzrokovati ozbiljne, ponekad i fatalne aritmije. Diuretike koji štede kalijum i blokatore angiotenzinskih receptora potrebno je primenjivati sa oprezom kod pacijenata koji uzimaju ACE inhibitore, i potrebno je praćenje koncentracije kalijuma u serumu i funkcije bubrega. Ukoliko se istovremena primena leka Lipertance sa gore navedenim preparatima smatra potrebnom, preporučuje se oprez kao i redovno praćenje koncentracije kalijuma u serumu (videti odeljak 4.5).

Antihipertenzivi (diuretici, ACE inhibitori, antagonisti angiotenzin-2 receptora) Diuretici i ACE inhibitori mogu pojačati nefrotoksičnost NSAIL. NSAIL mogu da umanje efekat diuretika i antihipertenziva, uključujući ACE inhibitore i beta-blokatore. Kod pacijenata sa smanjenom renalnom funkcijom (npr. dehidrirani ili stariji pacijenti sa smanjenom renalnom funkcijom) paralelna upotreba ACE inhibitora ili antagonista angiotenzina tipa II sa lekovima koji inhibiraju ciklooksigenazu može da rezultuje u daljem pogoršanju renalne funkcije, uključujući moguću akutnu renalnu insuficijenciju, koja je uglavnom reverzibilna. Zato, ovo kombinacije treba primenjivati sa oprezom, naročito kod starijih pacijenata. Pacijenti treba da budu adekvatno hidrirani i treba obratiti pažnju na renalnu funkciju nakon započinjanja paralelne terapije, i periodično nakon toga. Paralelna primena ibuprofena i diuretika koji štede kalijum ili ACE inhibitora može dovesti do hiperkalemije. Neophodno je pažljivo praćenje koncentracije kalijuma u serumu.

Renalni efekti Zbog svog efekta na perfuziju bubrega ibuprofen može izazvati retenciju natrijuma, kalijuma i tečnosti kod pacijenata koji prethodno nisu imali poremećaj funkcije bubrega. Ovo može izazvati edem ili čak dovesti do srčane insuficijencije ili hipertenzije kod predisponiranih pacijenata. Dugotrajna primena ibuprofena, kao i drugih NSAIL, može dovesti do renalne papilarne nekroze kod životinja, kao i drugih patoloških promena bubrega. Kod ljudi su prijavljeni slučajevi akutnog intersticijskog nefritisa sa hematurijom, proteinurija i povremeno nefrotski sindrom. Renalna toksičnost primećena je kod pacijenata kod kojih renalni prostaglandini imaju kompenzatornu ulogu u održavanju renalne perfuzije. Kod ovih pacijenata primena NSAIL može dovesti do dozno-zavisnog smanjenja stvaranja prostaglandina i posledično do sniženog protoka krvi kroz bubrege, što može usloviti nastanak insuficijencije bubrega. Pacijenti sa najvećim rizikom od ove reakcije su pacijenti sa postojećim oštećenjem funkcije bubrega, insuficijencijom srca, oštećenom funkcijom jetre, stariji pacijenti kao i pacijenti na terapiji ACE inhibitorima i diureticima. Simptomi se obično povlače prekidom terapije. Rizik od oštećenja bubrega prisutan je naročito kod dehidriranih adolescenata i starijih osoba.

ACE inhibitori, antagonisti angiotenzina-II i diuretici: povećan je rizik od akutne bubrežne insuficijencije, obično reverzibilno, kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega (npr. dehidrirani i/ili stariji pacijenti) kada se ACE inhibitori ili angiotenzin-II antagonisti daju istovremeno sa NSAIL, uključujući i selektivne inhibitore ciklooksigenaze-2. Kombinaciju, dakle, treba pažljivo primenjivati kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega, naročito kod starijih pacijenata. Pacijente treba adekvatno hidrirati i proveravati funkciju bubrega nakon započinjanja kombinovanog lečenja i u redovnim intervalima tokom lečenja (videti odeljak 4.4).

Sledeće kombinacije sa lekom Brufen mogu zahtevati prilagođavanje doze:

Uticaj na bubrege Potreban je oprez pri uvođenju terapije ibuprofenom kod dehidriranih pacijenata. Rizik od oštećenja bubrega je naročito izražen kod dehidrirane dece, adolescenata i starijih pacijenata. Dugotrajna primena ibuprofena, kao i drugih NSAIL, može dovesti do renalne papilarne nekroze, kao i drugih patoloških promena bubrega. Renalna toksičnost je takođe primećena kod pacijenata kod kojih renalni prostaglandini imaju kompenzatornu ulogu u održavanju renalne perfuzije. Kod ovih pacijenata primena NSAIL može dovesti do dozno-zavisnog smanjenja stvaranja prostaglandina i posledično do sniženog protoka krvi kroz bubrege, što može usloviti nastanak bubrežne insuficijencije. Najveći rizik od pojave ove reakcije imaju pacijenti sa postojećim oštećenjem funkcije bubrega, insuficijencijom srca, oštećenjem funkcije jetre, stariji pacijenti kao i pacijenti na terapiji ACE inhibitorima i diureticima. Simptomi se obično povlače obustavom terapije NSAIL lekovima. Kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega, jetre ili srca koristiti najmanju efektivnu dozu u što kraćem vremenskom periodu i pratiti funkciju bubrega, naročito kod pacijenata koji dugo uzimaju lek (videti odeljak 4.3).

ACE inhibitori, antagonisti angiotenzina-II i diuretici: povećan je rizik od akutne bubrežne insuficijencije, obično reverzibilno, kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega (npr. dehidrirani i/ili stariji pacijenti) kada se ACE inhibitori ili angiotenzin-II antagonisti daju istovremeno sa NSAIL, uključujući i selektivne inhibitore ciklooksigenaze-2. Kombinaciju, dakle, treba pažljivo primenjivati kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega, naročito kod starijih pacijenata. Pacijente treba adekvatno hidrirati i proveravati bubrežnu funkciju nakon započinjanja kombinovanog lečenja i u redovnim intervalima tokom lečenja (videti odeljak 4.4).

Uticaj na bubrege Potreban je oprez pri uvođenju terapije ibuprofenom kod dehidriranih pacijenata. U riziku od oštećenja bubrega su naročito dehidrirana deca, adolescenti i stariji pacijenti. Dugotrajna primena ibuprofena, kao i drugih NSAIL, može dovesti do renalne papilarne nekroze, kao i drugih patoloških promena bubrega. Renalna toksičnost primećena je kod pacijenata kod kojih renalni prostaglandini imaju kompenzatornu ulogu u održavanju renalne perfuzije. Kod ovih pacijenata primena NSAIL može dovesti do dozno-zavisnog smanjenja stvaranja prostaglandina i posledično do sniženog protoka krvi kroz bubrege, što može usloviti nastanak bubrežne insuficijencije. Pacijenti sa najvećim rizikom od ove reakcije su pacijenti sa postojećim oštećenjem funkcije bubrega, insuficijencijom srca, oštećenjem funkcije jetre, stariji pacijenti kao i pacijenti na terapiji ACE inhibitorima i diureticima. Simptomi se normalno povlače obustavom terapije. Kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega, jetre ili srca koristiti najmanju efektivnu dozu u što kraćem vremenskom periodu i pratiti funkciju bubrega, naročito kod pacijenata koji dugo uzimaju lek (videti odeljak 4.3).

Diuretici, ACE inhibitori, beta-blokatori i antagonisti receptora angiotenzina II NSAIL mogu umanjiti dejstvo diuretika i ostalih antihipertenzivnih lekova. Kod nekih pacijenata sa oštećenom funkcijom bubrega (npr. dehidrirani pacijenti ili stariji pacijenti sa oštećenom funkcijom bubrega) istovremena primena ACE inhibitora, beta-blokatora ili antagonista receptora angiotenzina II i lekova koji inhibiraju aktivnost ciklooksigenaze može dovesti do daljeg pogoršanja funkcije bubrega, uključujući moguću akutnu bubrežnu insuficijenciju, koja je obično reverzibilna. Zbog toga se kombinacije ovih lekova trebaju primenjivati sa oprezom, naročito kod starijih pacijenata. Pacijenti treba da budu odgovarajuće hidrirani, a potrebno je razmotriti redovno praćenje funkcije bubrega pri započinjanju kombinovane terapije. Diuretici mogu da povećaju rizik od nefrotoksičnosti NSAIL. Istovremena primena leka Brufen sa diureticima koji štede kalijum može dovesti do hiperkalemije.

Renalno dejstvo Potreban je oprez pri uvođenju terapije ibuprofenom kod znatno dehidriranih pacijenata. Prisutan je rizik od oštećenja funkcije bubrega naročito kod dehidrirane dece, adolescenata i starijih pacijenata. Dugotrajna primena ibuprofena, kao i drugih NSAIL, može dovesti do renalne papilarne nekroze, kao i drugih patoloških promena bubrega. Renalna toksičnost primećena je kod pacijenata kod kojih renalni prostaglandini imaju kompenzatornu ulogu u održavanju renalne perfuzije. Kod ovih pacijenata primena NSAIL može dovesti do dozno-zavisnog smanjenja stvaranja prostaglandina i posledično do smanjenog protoka krvi kroz bubrege. Ovo dalje može usloviti nastanak bubrežne dekompenzacije. Pacijenti sa najvećim rizikom od ove reakcije su pacijenti sa postojećom oštećenjem funkcije bubrega, srčanom insuficijencijom, oštećenjem funkcije jetre, stariji pacijenti kao i pacijenti na terapiji ACE inhibitorima i diureticima. Prekid terapije NSAIL obično dovodi do povlačenja ovih simptoma. Bubrežna tubularna acidoza i hipokaliemija mogu se javiti nakon akutnog predoziranja i kod pacijenata koji tokom dugog perioda (obično duže od 4 nedelje) uzimaju lekove sa ibuprofenom u velikim dozama, uključujući doze koje prelaze preporučenu dnevnu dozu.