insulin glulizin i glimepirid

Lek Apidra Solostar se mora primeniti u kombinaciji sa insulinom srednje dugog ili dugog dejstva ili analogom bazalnog insulina, a može se primenjivati i sa oralnim hipoglikemicima. Doza leka Apidra Solostar podešava se individualno.

Praćenje U cilju poboljšanja praćenja bioloških lekova, naziv i broj serije primenjenog leka treba jasno zabeležiti. Prevođenje pacijenta na novu vrstu insulina ili insulin glulizin drugog priozvođača mora da se obavi pod strogim medicinskim nadzorom. Promene jačine, naziva leka (proizvođač), tipa (regularni, Neutral Protamine Hagedorn [NPH], lente, dugodelujući itd.), porekla (životinjski, humani, analog humanog insulina) i/ili metode proizvodnje mogu da dovedu do promene u doziranju. Istovremena terapijska primena oralnih antidijabetika može, takođe, da zahteva korekciju. Pacijenti moraju biti upućeni da neprekidno menjaju mesto ubrizgavanja kako bi smanjili rizik od nastanka lipodistrofije i kutane amiloidoze. Na mestima na kojima su se javile te reakcije moguć je potencijalni rizik od odložene resorpcije insulina i pogoršanja kontrola glikemije nakon primene injekcija insulina. Zabeleženo je da iznenadna promena mesta ubrizgavanja i primena na nezahvaćenom području dovodi do hipoglikemije. Nakon promene mesta ubrizgavanja preporučuje se praćenje koncentracije glukoze u krvi, a može se razmotriti prilagođavanje doze antidijabetičkih lekova.

Supstance koje mogu da pojačaju hipoglikemijsko dejstvo i da povećaju osetljivost na hipoglikemiju uključuju: oralne antidijabetike, ACE inhibitore, dizopiramid, fibrate, fluoksetin, inhibitore MAO, pentoksifilin, propoksifen, salicilate i sulfonamidske antibiotike.

Brojne supstance utiču na metabolizam glukoze i mogu da uslove prilagođavanje doza insulin glulizina, kao i posebno pažljivo praćenje efekata lečenja.

Kombinovana terapija sa insulinom Podaci o kombinovanoj terapiji sa insulinom su ograničeni. Istovremena terapija insulinom može se uvesti kod pacijenata koji nisu odgovarajuće kontrolisani maksimalnom dozom glimepirida. U dve studije, kombinovana terapija je postigla jednako poboljšanje metaboličke kontrole kao i sa samim insulinom. Međutim, u kombinovanoj terapiji potrebna je manja doza insulina.

Kod pacijenata kod kojih se maksimanom dnevnom dozom leka Amaryl ne postiže odgovarajuća kontrola glikemije, može se otpočeti sa istovremenom primenom insulina, ako je potrebno. Uz zadržavanje već primenjivane doze glimepirida insulin se uvodi u nižoj dozi, koja se, zavisno od željenog stepena metaboličke kontrole može postepeno povećavati. Kombinovanu terapiju treba početi pod strogim nadzorom lekara.

Kombinovana terapija sa insulinom Podaci o kombinovanoj terapiji sa insulinom su ograničeni. Kod pacijenata kod kojih nije na adekvatan način kontrolisana koncentracija glukoze sa maksimalnom dozom glimepirida, može da se otpočne istovremena terapija insulinom. U dve studije, kombinovana terapija je postigla isto poboljšanje metaboličke kontrole kao i sa samim insulinom. Međutim, u kombinovanoj terapiji potrebna je manja doza insulina.

Kod pacijenata kod kojih se maksimanom dnevnom dozom leka Limeral ne postiže adekvatna kontrola glikemije, može se otpočeti sa istovremenom primenom insulina, ako je potrebno. Uz zadržavanje već primenjivane doze glimepirida insulin se uvodi u nižoj dozi, koja se, zavisno od željenog nivoa metaboličke kontrole može postepeno povećavati. Kombinovanu terapiju treba početi pod strogim nadzorom lekara.

Kombinovana terapija sa insulinom Podaci o kombinovanoj terapiju sa insulinom su ograničeni. Istovremena terapija insulinom može se uvesti kod pacijenata koji nisu odgovarajuće kontrolisani maksimalnom dozom glimepirida. U dve studije, kombinovana terapija je postigla jednako poboljšanje metaboličke kontrole kao i sa samim insulinom. Međutim, u kombinovanoj terapiji potrebna je manja doza insulina.

Kod pacijenata kod kojih se maksimanom dnevnom dozom leka MELPAMID ne postiže adekvatna kontrola glikemije, može se otpočeti sa istovremenom primenom insulina, ako je potrebno. Uz zadržavanje već upotrebljene doze glimepirida insulin se uvodi u nižoj dozi, koja se, zavisno od željenog nivoa metaboličke kontrole može postepeno povećavati. Kombinovanu terapiju treba početi pod strogim nadzorom lekara.

Pojačava dejstvo na smanjenje koncentracije glukoze u krvi i, u nekim slučajevima, posledična hipoglikemija se može javiti kod istovremene primene sa nekim od sledećih lekova, na primer : - fenilbutazon, azapropazon i oksifenbutazon, - insulin i oralni antidijabetici, kao što je metformin, - salicilati i p-aminosalicilna kiselina, - anabolički steroidi i muški polni hormoni, - hloramfenikol, pojedini sulfonamidi sa dugim dejstvom, tetraciklini, hinolonski antibiotici i klaritromicin - kumarinski antikoagulansi, - fenfluramin, - dizopiramid, - fibrati, - ACE inhibitori, - fluoksetin, MAO inhibitori, - alopurinol, probenecid, sulfinpirazon, - simpatolitici - ciklofosfamid, trofosfamid i ifosfamidi, - mikonazol, flukonazol, - pentoksifilin (velike doze parenteralno), - tritokvalin.

Ako se glimepirid uzima istovremeno sa nekim drugim lekovima, može da se javi neželjeno povećanje ili smanjenje hipoglikemijskog dejstva glimepirida. Zbog toga se drugi lekovi mogu uzimati istovremeno sa glimepiridom samo uz konsultaciju (ili uz recept) lekara.