tenofovir i etorikoksib

Razvoj ili pogoršanje oštećenja funkcije bubrega Kod primene tenofovirdizoproksila, supstance leka Delstrigo, prijavljeno je oštećenje funkcije bubrega, uključujući slučajeve akutne insuficijencije bubrega i Fankonijevog sindroma (oštećenja tubula bubrega praćenog teškom hipofosfatemijom). Potrebno je izbegavati primenu leka Delstrigo istovremeno ili neposredno nakon primene nefrotoksičnih lekova (npr. primena velikih doza ili više različitih nesteroidnih antiinflamatornih lekova [NSAIL] istovremeno) (videti odeljak 4.5). Kod pacijenata sa HIV infekcijom i faktorima rizika za poremećaj funkcije bubrega čije se stanje činilo stabilnim uz tenofovirdizoproksil prijavljeni su slučajevi akutne insuficijencije bubrega nakon uvođenja velikih doza ili većeg broja NSAIL-ova. Nekim pacijentima je bila potrebna hospitalizacija i terapija zamene funkcije bubrega (engl. Renal replacement therapy). Ako je potrebno, kod pacijenata kod kojih postoji rizik od poremećaja funkcije bubrega treba razmotriti primenu drugih lekova umesto NSAIL. Bol u kostima koja perzistira ili se pogoršava, bol u ekstremitetima, prelomi i/ili bol u mišićima ili slabost mišića mogu biti manifestacije proksimalne bubrežne tubulopatije i ukazuju na potrebu ispitivanja funkcije bubrega kod rizičnih pacijenata. Preporučuje se utvrđivanje procenjenog CrCl kod svih pacijenata pre uvođenja terapije, kao i prema kliničkoj potrebi tokom lečenja lekom Delstrigo. Kod pacijenata kod kojih postoji rizik od poremećaja funkcije bubrega, uključujući pacijente koji su prethodno imali bubrežne događaje tokom lečenja adefovirdipivoksilom, preporučuje se pre uvođenja leka Delstrigo ispitivanje vrednosti procenjenog CrCl, koncentracije fosfora u serumu, koncentracije glukoze u urinu i vrednosti proteina u urinu, kao i po potrebi češće kontrolisati funkciju bubrega tokom lečenja lekom Delstrigo, u skladu sa medicinskim stanjem pacijenta. Lamivudin i tenofovirdizoproksil primarno se izlučuju putem bubrega. Primenu leka Delstrigo treba prekinuti ako je procenjena vrednost CrCl manja od 50 mL/min, jer se potrebno prilagođavanje intervala doziranja lamivudina i tenofovirdizoproksila ne može postići tabletom sa fiksnom kombinacijom doza (videti odeljak 4.2).

Zabeleženi su slučajevi akutne bubrežne insuficijencije kod pacijenata sa faktorima rizika za poremećenu funkciju bubrega koji su lečeni tenofovirdizoproksilom nakon uvođenja velikih doza ili više nesteroidnih antiinflamatornih lekova (NSAIL). Ako se lek Eviplera primenjuje istovremeno sa NSAIL-om, potrebno je proveravati funkciju bubrega na odgovarajući način.