dulaglutid i insulin lispro

Kada se dodaje postojećoj terapiji derivatima sulfoniluree ili insulinom, može se razmotriti smanjenje doze derivata sulfoniluree ili insulina u cilju smanjenja rizika od hipoglikemije (videti odeljke 4.4 i 4.8). Primena leka Trulicity ne zahteva samokontrolu koncentracije glukoze u krvi. Samokontrola koncentracije glukoze u krvi je neophodna da bi se odredila doza derivata sulfoniluree ili insulina, posebno kada je terapija lekom Trulicity započeta a doza insulina smanjena. Preporučuje se postepeno smanjenje doze insulina.

Hipoglikemija Kod pacijenata koji su na terapiji dulaglutidom u kombinaciji sa derivatima sulfoniluree ili insulinom može postojati povećan rizik od hipoglikemije. Rizik od hipoglikemije može se smanjiti redukcijom doze deriva sulfoniluree ili insulina (videti odeljke 4.2 i 4.8).

Kada se primenjuje u kombinaciji sa derivatima sulfoniluree ili insulinom, pacijentima treba savetovati da preduzmu mere predostrožnosti kako bi izbegli hipoglikemiju tokom upravljanja vozilima ili rukovanja mašinama (videti odeljak 4.4).

Incidenca dokumentovane simptomatske hipoglikemije kada se dulaglutid u dozi od 1,5 mg primenjivao u kombinaciji sa insulinom glarginom iznosila je 35,3%, dok je stopa iznosila 3,38 događaja po pacijentgodini. Incidenca događaja teške hipoglikemije iznosila je 0,7%, dok je stopa iznosila 0,01 događaja po pacijent-godini. Incidenca hipoglikemije kod primene dulaglutida u kombinaciji sa prandijalnim insulinom bila je 85,3% za dozu od 0,75 mg, odnosno 80,0% za dozu od 1,5 mg, dok su stope iznosile 35,66 odnosno 31,06 događaja po pacijent-godini. Incidence događaja teške hipoglikemije iznosile su 2,4% odnosno 3,4%, dok su stope iznosile 0,05 odnosno 0,06 događaja po pacijent-godini.

Na smanjenje potreba za insulinom mogu da utiču lekovi sa hipoglikemijskom aktivnošću, npr. oralni hipoglikemici, salicilati (npr. acetilsalicilna kiselina), sulfo antibiotici, neki antidepresivi (inhibitori monoamino oksidaze, inhibitori selektivnog preuzimanja serotonina), neki inhibitori angiotenzin konvertujućeg enzima (kaptopril, enalapril), blokatori angiotenzin II receptora, beta-blokatori, oktreotid ili alkohol.

Treba potražiti savet lekara kada se upotebljavaju drugi lekovi zajedno sa lekom Humalog (videti odeljak 4.4).

Na smanjenje potreba za insulinom može da utiče upotreba lekova sa hipoglikemijskim dejstvom, kao što su oralni hipoglikemici, salicilati (npr. acetilsalicilna kiselina), sulfo antibiotici, izvesni antidepresivi (inhibitori monoamino oksidaze, selektivni inhibitori preuzimanja serotonina), neki inhibitori angiotenzin konvertujućeg enzima (kaptopril, enalapril), blokatori angiotenzin II receptora, beta-blokatori, oktreotid ili alkohol.

Treba konsultovati lekara pre upotrebe drugih lekova tokom terapije lekom Humalog Mix25. (videti odeljak 4.4)

Treba konsultovati lekara pre upotrebe drugih lekova tokom terapije lekom Humalog Mix50. (videti odeljak 4.4)

Sledeće supstance mogu smanjiti potrebu pacijenta za insulinom: antidijabetici (oralni ili za ubrizgavanje), salicilati, sulfonamidi, neki antidepresivi (inhibitori monoaminooksidaze [MAO inhibitori], selektivni inhibitori ponovnog preuzimanja serotonina), inhibitori angiotenzin konvertujućeg enzima (ACE inhibitori), blokatori receptora za angiotenzin II ili analozi somatostatina.

Kontinuirano prilagođavanje doze leka Lyumjev mora se zasnivati na metaboličkim potrebama pacijenta, rezultatima praćenja koncentracije glukoze u krvi, a u cilju glikemijske kontrole. Radi smanjenja rizika od hipoglikemije ili hiperglikemije možda će biti potrebno prilagođavanje doze kod prelaska pacijenta sa nekog drugog insulina, promena u fizičkoj aktivnosti, promena istovremeno primenjenih lekova, promena navika u ishrani (tj. količine i vrste hrane, rasporeda obroka), promene funkcija bubrega ili jetre ili tokom akutne bolesti (videti odeljke 4.4 i 4.5).

Kontinuirano prilagođavanje doze leka Lyumjev KwikPen mora se zasnivati na metaboličkim potrebama pacijenta, rezultatima praćenja koncentracije glukoze u krvi, a u cilju glikemijske kontrole. Radi smanjenja rizika od hipoglikemije ili hiperglikemije možda će biti potrebno prilagođavanje doze kod prelaska pacijenta sa nekog drugog insulina, promena u fizičkoj aktivnosti, promena istovremeno primenjenih lekova, promena navika u ishrani (tj. količine i vrste hrane, rasporeda obroka), promene funkcija bubrega ili jetre ili tokom akutne bolesti (videti odeljke 4.4 i 4.5).