dulaglutid i insulin humani

Kada se dodaje postojećoj terapiji derivatima sulfoniluree ili insulinom, može se razmotriti smanjenje doze derivata sulfoniluree ili insulina u cilju smanjenja rizika od hipoglikemije (videti odeljke 4.4 i 4.8). Primena leka Trulicity ne zahteva samokontrolu koncentracije glukoze u krvi. Samokontrola koncentracije glukoze u krvi je neophodna da bi se odredila doza derivata sulfoniluree ili insulina, posebno kada je terapija lekom Trulicity započeta a doza insulina smanjena. Preporučuje se postepeno smanjenje doze insulina.

Hipoglikemija Kod pacijenata koji su na terapiji dulaglutidom u kombinaciji sa derivatima sulfoniluree ili insulinom može postojati povećan rizik od hipoglikemije. Rizik od hipoglikemije može se smanjiti redukcijom doze deriva sulfoniluree ili insulina (videti odeljke 4.2 i 4.8).

Kada se primenjuje u kombinaciji sa derivatima sulfoniluree ili insulinom, pacijentima treba savetovati da preduzmu mere predostrožnosti kako bi izbegli hipoglikemiju tokom upravljanja vozilima ili rukovanja mašinama (videti odeljak 4.4).

Incidenca dokumentovane simptomatske hipoglikemije kada se dulaglutid u dozi od 1,5 mg primenjivao u kombinaciji sa insulinom glarginom iznosila je 35,3%, dok je stopa iznosila 3,38 događaja po pacijentgodini. Incidenca događaja teške hipoglikemije iznosila je 0,7%, dok je stopa iznosila 0,01 događaja po pacijent-godini. Incidenca hipoglikemije kod primene dulaglutida u kombinaciji sa prandijalnim insulinom bila je 85,3% za dozu od 0,75 mg, odnosno 80,0% za dozu od 1,5 mg, dok su stope iznosile 35,66 odnosno 31,06 događaja po pacijent-godini. Incidence događaja teške hipoglikemije iznosile su 2,4% odnosno 3,4%, dok su stope iznosile 0,05 odnosno 0,06 događaja po pacijent-godini.

Sledeće supstance mogu smanjiti potrebu pacijenta za insulinom: Oralni antidijabetici, inhibitori monoamino oksidaze (MAO inhibitori), beta-blokatori, inhibitori angiotenzin-konvertujućeg enzima (ACE), salicilati, anabolički steroidi i sulfonamidi.

Sledeće supstance mogu smanjiti potrebu pacijenta za insulinom: Oralni antidijabetici, inhibitori monoamino oksidaze (MAOI), beta-blokatori, inhibitori angiotenzin- konvertujućeg enzima (ACE), salicilati, anabolički steroidi i sulfonamidi.

Na smanjenje potreba za insulinom može da utiče upotreba lekova sa hipoglikemijskim dejstvom, kao što su oralni hipoglikemici, salicilati (npr. acetilsalicilna kiselina), izvesni antidepresivi (MAO inhibitori), neki ACE inhibitori (kaptopril, enalapril), blokatori angiotenzin II receptora, ne selektivni beta-blokatori i alkohol.

Za neke lekove se zna da ostvaruju interakcije sa metabolizmom glukoze i stoga treba konsultovati lekara ukoliko se upotrebljavaju drugi lekovi tokom terapije humanim insulinom (videti odeljak 4.4). Lekar mora da uzme u obzir moguće interakcije i od pacijenta sazna koje lekove, pored humanog insulina, uzima.

Sledeće supstance mogu smanjiti potrebu pacijenta za insulinom: Oralni antidijabetički lekovi, inhibitori monoamino oksidaze (MAOI), beta-blokatori, inhibitori angiotenzin- konvertujućeg enzima (ACE), salicilati, anabolički steroidi i sulfonamidi.

Sledeće supstance mogu smanjiti potrebu pacijenta za insulinom: Oralni antidijabetesni lekovi, inhibitori monoamino oksidaze (MAO inhibitori), beta-blokatori, inhibitori angiotenzin-konvertujućeg enzima (ACE), salicilati, anabolički steroidi i sulfonamidi.

Dulaglutid nije zamena za insulin. Prijavljena je dijabetesna ketoacidoza kod insulin-zavisnih pacijenata nakon naglog prekida ili smanjenja doze insulina (videti odeljak 4.2).

Samokontrola koncentracije glukoze u krvi je neophodna da bi se odredila doza derivata sulfoniluree ili insulina, posebno kada je terapija lekom Trulicity započeta a doza insulina smanjena. Preporučuje se postepeno smanjenje doze insulina.