moklobemid i citalopram

To se posebno odnosi na antidepresive kao što su venlafaksin, fluoksetin, fluvoksamin, klomipramin, citalopram, escitalopram, paroksetin i sertralin, koji se ne smeju primenjivati istovremeno sa moklobemidom, pošto se u izolovanim slučajevima pojavila kombinacija ozbiljnih simptoma i znakova, uključujući hipertermiju, konfuziju, hiperrefleksiju i mioklonus, koji ukazuju na prekomernu serotonergičku aktivnost (videti odeljke 4.3, 4.4 i 4.8).

MAO-inhibitori Istovremena primena citaloprama i MAO inhibitora može dovesti do ozbiljnih neželjenih dejstava, uključujući serotoninski sindrom (videti odeljak 4.3). Prijavljeni su slučajevi ozbiljnih reakcija i ponekad reakcija sa smrtnim ishodom kod pacijenata koji su dobijali lekove iz grupe selektivnih inhibitora preuzimanja serotonina (SSRI) u kombinaciji sa inhibitorima monoaminooksidaze (MAOI), uključujući ireverzibilni MAOI selegilin i reverzibilne MAOI linezolid imoklobemid, kao i kod pacijenata koji su nedavno prestali sa primenom SSRI i koji su otpočeli terapiju MAOI. U pojedinim slučajevima, simptomatologija je odgovarala simptomima serotoninskog sindroma. Simptomi interakcije aktivne supstance sa MAOI uključuju agitaciju, tremor, mioklonus i hipertermiju.

Primena inhibitora monoaminooksidaze (MAOI) U pojedinim slučajevima su se ispoljavali simptomi slični serotoninskom sindromu. Citalopram ne smeju uzimati pacijenti koji su na terapiji MAO inhibitorima, uključujući selegilin, u dnevnim dozama koje prevazilaze 10 mg/dan. Citalopram se ne sme uzimati najmanje 14 dana nakon prekida primene ireverzibilnih MAOI ili izvesno vreme nakon prekida primene reverzibilnih MAOI (RIMA), kako je navedeno u uputstvu za lekove iz klase RIMA. MAO inhibitore ne treba uvoditi u terapiju do nedelju dana nakon prestanka primene citaloprama (videti odeljak 4.5). 