Provera interakcije aktivnih supstanci
Sažetak potvrđenih podataka iz dostupne SmPC dokumentacije.
Kratak odgovor
Zajednička primena zahteva odgovarajuće praćenje.
Može doći do prekomernog pada šećera u krvi.
Pre zajedničke primene obratite se lekaru ili farmaceutu. Ako ste već uzeli oba leka, javite im se što pre i nemojte samostalno menjati terapiju.
Deo izvora važi samo za određene proizvode, doze ili puteve primene. Ta ograničenja su sačuvana u stručnim detaljima; proveru konkretnog pakovanja uradite kroz glavni alat.
Važno: Informacije ne zamenjuju procenu lekara ili farmaceuta. Nemojte samostalno menjati ili prekidati terapiju.
Prikazane su jedinstvene, izvorno podržane tvrdnje. Kada više SmPC dokumenata navodi isti nalaz, sadržaj se ne ponavlja.
Citati ispod su originalni evidence tekstovi povezani sa objavljenim interaction zapisima.
Antidijabetici Epidemiološke studije su pokazale da istovremena upotreba ACE inhibitora i antidijabetika (insulin, oralni hipoglikemijski lekovi) može potencirati hipoglikemijski efekat i povećati rizik od nastanka hipoglikemije. Ovaj rizik je veći u toku primene kombinovane terapije prvih nedelja, kao i kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega.Otvori ALIMS dokument ↗
Primena ACE inhibitora kod pacijenata sa dijabetesom može potencirati hipoglikemijski efekat oralnih antidijabetika ili insulina, posebno kod pacijenata sa oštećenjem funkcije bubrega. Kod ovih pacijenata je na početku terapije ACE inhibitorima, neophodno stalno praćenje koncentracije glukoze u krvi.Otvori ALIMS dokument ↗
Rizik od deplecije volumena Na osnovu mehanizma dejstva SGLT-2 inhibitora, osmotska diureza, koja prati terapijsku glukozuriju, može dovesti do blagog snižavanja krvnog pritiska (videti odeljak 5.1.). Zato je potreban oprez kod pacijenata kod kojih bi pad krvnog pritiska prouzrokovan empagliflozinom mogao predstavljati rizik, kao što su pacijenti sa poznatom kardiovaskularnom bolešću, pacijenti na antihipertenzivnoj terapiji, pacijenti sa hipotenzijom u anamnezi ili pacijenti starosti 75 ili više godina.Otvori ALIMS dokument ↗
Starije osobe Uticaj empagliflozina na izlučivanje glukoze putem urina u vezi je sa osmotskom diurezom, koja može uticati na stanje hidratacije. Pacijenti starosti 75 godina i više mogu imati povećan rizik od deplecije volumena. Veći broj ovih pacijenata, na terapiji empagliflozinom, imali su neželjena dejstva u vezi sa deplecijom volumena u poređenju sa grupom pacijenata koja je uzimala placebo (videti odeljak 4.8.). Zato je potrebno naročito paziti na njihovu količinu unete tečnosti u slučaju istovremene primene lekova koji mogu dovesti do deplecije volumena (npr. diuretici, ACE inhibitori).Otvori ALIMS dokument ↗
Rizik od deplecije volumena Na osnovu mehanizma dejstva inhibitora SGLT2, osmotska diureza, koja prati terapijsku glukozuriju, može dovesti do blagog sniženja krvnog pritiska (videti odeljak 5.1). Zbog toga je potreban oprez kod pacijenata kod kojih bi sniženje krvnog pritiska izazvano lekom empagliflozin moglo predstavljati rizik, kao što su pacijenti sa poznatom kardiovaskularnom bolešću, pacijenti na antihipertenzivnoj terapiji sa hipotenzijom u anamnezi ili pacijenti starosti od 75 godina i više.Otvori ALIMS dokument ↗
Stariji pacijenti Dejstvo empagliflozina na izlučivanje glukoze putem urina u vezi je sa osmotskom diurezom, koja može uticati na stanje hidratacije. Pacijenti starosti od 75 i više godina mogu imati povećan rizik od deplecije volumena. Zbog toga je potrebno naročito paziti na njihov unos volumena u slučaju istovreme primene lekova koji mogu dovesti do deplecije volumena (npr. diuretici, ACE inhibitori). Terapijsko iskustvo kod pacijenata starosti od 85 i više godina je ograničeno. Ne preporučuje se započinjanje terapije u ovoj populaciji (videti odeljak 4.2).Otvori ALIMS dokument ↗
