ciklofosfamid i karboplatin

Kada se upotrebljava u kombinaciji sa drugim citotoksičnim lekovima sa sličnim nivoom toksičnosti, može biti neophodno da se smanji doza ili produže intervali između terapijskih ciklusa.

Tešku mijelosupresiju treba očekivati naročito kod pacijenata koji su prethodno i/ili istovremeno dobijali hemioterapiju i/ili terapiju zračenjem.  Detaljno praćenje hematoloških parametara je potrebno za sve pacijente tokom terapije. - Broj leukocita mora se redovno proveriti pre svake doze i redovno tokom terapije (u intervalima od 5 do 7 dana na početku lečenja i svaka 2 dana ukoliko njihov broj padne ispod 3000 ćelija/mikrolitru (ćelije/mm³). Za dugotrajno lečenje, praćenje je dovoljno u intervalima od oko 14 dana. - Broj trombocita i vrednost hemoglobina treba održavati pre svake doze i u adekvatnim intervalima nakon doziranja.

Lek Endoxan je kontraindikovan kod pacijenata sa:  poznatom preosetljivošću na ciklofosfamid, njegove metabolite ili na bilo koju od pomoćnih supstanci navedenih u odeljku 6.1;  teškim oštećenjem funkcije koštane srži (mijelosupresija, posebno pacijenti koji su prethodno lečeni hemioterapijom i/ili radioterapijom);  zapaljenje mokraćne bešike (cistitis);  opstrukcijom protoka urina;  aktivnom infekcijom.

U studijama koje su uključile kombinovanu terapiju karboplatinom i ciklofosfamidom, kod starijih pacijenata koji su dobijali karboplatin bila je veća verovatnoća za nastanak teške trombocitopenije, u poređenju sa mlađim pacijentima.

Karboplatin plus ciklofosfamid Prethodno nelečen

U studijama koje uključuju kombinovanu terapiju sa karboplatinom i ciklofosfamidom, kod starijih pacijenata lečenih karboplatinom postoji veća verovatnoća da dođe do razvoja teške trombocitopenije nego kod mlađih pacijenata. S obzirom da je bubrežna funkcija često oslabljena kod starijih, potrebno je uzeti to u obzir prilikom određivanja doze (videti odeljak4.2).

Neurološki poremećaji Periferna neuropatija (uglavnom parestezije i sniženje koštano-tetivnih refleksa) javljalo se kod 4% pacijenata koji su dobijali karboplatin. Kod pacijenata starijih od 65 godina i pacijenata prethodno lečenih cisplatinom, kao i onih koji su u dužem periodu primali karboplatin, postoji povećan rizik. Klinički značajni senzorni poremećaji (npr. poremećaji vida i promene čula ukusa) javljali su se kod 1% pacijenata. Ukupna učestalost neuroloških neželjenih dejstava je izgleda povećana kod pacijenata koji su dobijali karboplatin u kombinovanoj terapiji. Ovaj nalaz, takođe, može biti povezan sa dužom, kumulativnom izloženošću leku.

Ukupna učestalost neuroloških neželjenih dejstava je izgleda veća kod pacijenata koji su primali karboplatin injekcije u sklopu kombinovane terapije. Ovo takođe može biti povezano sa dužom kumulativnom izloženošću leku.

Slučajevi reverzibilne posteriorne leukoencefalopatije (RPLS) prijavljeni su kod pacijenata koji su primali karboplatin u kombinovanoj hemioterapiji. Sindrom reverzibilne posteriorne leukoencefalopatije je redak, reverzibilan nakon prekida terapije, neurološko stanje koje brzo napreduje, sa simptomima kao što su epileptični napadi, hipertenzija, glavobolja, stanje konfuzije, slepilo i drugi vizuelni i neurološki poremećaji (videti odeljak 4.8). Dijagnoza RPLS se bazira na pozitivnom nalazu radiografskih rezultata mozga, po mogućstvu dobijenih magnetnom rezonancom (engl. Magnetic Resonance Imaging (MRI).