ciklofosfamid i citarabin

Kada se upotrebljava u kombinaciji sa drugim citotoksičnim lekovima sa sličnim nivoom toksičnosti, može biti neophodno da se smanji doza ili produže intervali između terapijskih ciklusa.

Tešku mijelosupresiju treba očekivati naročito kod pacijenata koji su prethodno i/ili istovremeno dobijali hemioterapiju i/ili terapiju zračenjem.  Detaljno praćenje hematoloških parametara je potrebno za sve pacijente tokom terapije. - Broj leukocita mora se redovno proveriti pre svake doze i redovno tokom terapije (u intervalima od 5 do 7 dana na početku lečenja i svaka 2 dana ukoliko njihov broj padne ispod 3000 ćelija/mikrolitru (ćelije/mm³). Za dugotrajno lečenje, praćenje je dovoljno u intervalima od oko 14 dana. - Broj trombocita i vrednost hemoglobina treba održavati pre svake doze i u adekvatnim intervalima nakon doziranja.

Povećana kardiotoksičnost može biti posledica istovremene primene ciklofosfamida sa, npr. sledećim lekovima: - antraciklinima; - citarabinom; - pentostatinom; - radioterapijom srčane regije; - trastuzumabom. 

Planirana istovremena ili sekvencijalna primena drugih lekova ili terapija, koji mogu povećati verovatnoću ili težinu toksičnih dejstava (s obzirom na farmakodinamske ili farmakokinetičke interakcije) zahteva pažljivu individualnu procenu odnosa očekivane koristi i rizika. Pacijenti koji primaju takve kombinacije moraju se pažljivo pratiti na pojavu znakova toksičnosti radi pravovremene intervencije. Pacijente koji se leče ciklofosfamidom i lekovima koji smanjuju njegovu aktivnost treba pratiti zbog potencijalnog smanjenja terapijske efikasnosti i potrebe za prilagođavanjem doze. Uopšteno, kod pacijenata treba pratiti povećanje/smanjenje terapijske efikasnosti i/ili povećanje učestalosti i težine neželjenih reakcija lekova koji stupaju u interakciju. Može biti potrebno prilagođavanje doze.

Lek Endoxan je kontraindikovan kod pacijenata sa:  poznatom preosetljivošću na ciklofosfamid, njegove metabolite ili na bilo koju od pomoćnih supstanci navedenih u odeljku 6.1;  teškim oštećenjem funkcije koštane srži (mijelosupresija, posebno pacijenti koji su prethodno lečeni hemioterapijom i/ili radioterapijom);  zapaljenje mokraćne bešike (cistitis);  opstrukcijom protoka urina;  aktivnom infekcijom.

Slučajevi kardiomiopatije sa smrtnim ishodom zabeleženi su nakon primene eksperimentalnih velikih doza citarabina i ciklofosfamida kada su primenjeni kod transplantacije koštane srži.

Zabeleženi su slučajevi kardiomiopatije sa posledičnom smrću posle primene eksperimentalnih velikih doza citarabina i ciklofosfamida tokom pripreme za transplantaciju koštane srži. Navedene posledice mogu biti u vezi sa terapijskim režimom.

Citarabin treba primenjivati sa velikim oprezom kod pacijenata koji su nedavno primili radioterapiju ili druge citotoksične lekove.

Kod pacijenata koji su primili velike doze citarabina treba pratiti znake moguće neuropatije, jer će možda biti potrebno promeniti režim primene leka u cilju izbegavanja nastanka ireverzibilnih neuroloških poremećaja. Rizik od CNS toksičnosti raste ukoliko se visoke doze citarabina daju u kombinaciji sa drugim CNS toksičnim tretmanima kao što su radioterapija ili kod pacijenata koji su prethodno imali CNS tretman poput intratekalne hemoterapije.

Rizik od CNS toksičnosti raste ukoliko se tretman sa citarabinom primenjuje u vidu visokih i.v. doza u kombinaciji sa drugim CNS toksičnim tretmanima kao što su radioterapija ili visoke doze citotoksičnih agenasa.

Gonadalna supresija, koja dovodi do amenoreje ili azospermije, može se pojaviti kod pacijenata koji su na terapiji citarabinom, posebno u kombinaciji sa alkilirajućim agensima. Uopšteno, izgleda da su ovi efekti povezani sa dozom i dužinom terapije i mogu biti ireverzibilni.