perindopril i celekoksib

Lekovi koji indukuju hiperkalemiju: Iako koncentracija kalijuma u serumu obično ostaje u granicama normale, kod nekih pacijenata koji su na terapiji lekom Lipertance može se pojaviti hiperkalemija. Neki lekovi ili terapijske grupe lekova mogu povećati pojavu hiperkalemije: aliskiren, soli kalijuma, diuretici koji štede kalijum (npr. spironolakton, triamteren ili amilorid), ACE inhibitori, antagonisti angiotenzin II receptora, NSAIL, heparini, imunosupresivni lekovi, kao što su ciklosporin ili takrolimus, trimetoprim i kotrimoksazol (trimetoprim/sulfametoksazol), jer je poznato da se trimetoprim može ponašati kao diuretik koji štedi kalijum poput amilorida. Kombinacija ovih lekova povećava rizik od hiperkalemije. Shodno tome ne preporučuje se istovremena primena leka Lipertance sa gorenavedenim lekovima. U slučaju da se istovremena primena smatra potrebnom, preporučuje se oprez kao i redovno praćenje koncentracije kalijuma u serumu.

Nesteroidni antiinflamatorni lekovi (NSAIL) Istovremenom upotrebom ACE inhibitora sa NSAIL (npr. acetilsalicilna kiselina u dozama koje imaju antiinflamatorni efekat, COX-2 inhibitori i neselektivni NSAIL) može doći do (uključujući acetilsalicilnu kiselinu u dozi od ≥ 3 g/dan) smanjenja antihipertenzivnog dejstva. Istovremena primena ACE inhibitora i NSAIL može dovesti do pogoršanja renalne funkcije, uključujući i akutnu bubrežnu insuficijenciju, kao i do povećanja koncentracije serumskog kalijuma, naročito kod pacijenata sa već postojećom slabom funkcijom bubrega. Kombinaciju leka Lipertance sa NSAIL treba primenjivati sa oprezom, posebno kod starijih pacijenata. Pacijente treba adekvatno hidrirati i pratiti bubrežnu funkciju nakon započinjanja istovremene terapije, a zatim u redovnim vremenskim intervalima tokom terapije.

Hiperkalemija: Kod nekih pacijenata koji su lečeni ACE inhibitorima, uključujući i perindopril, uočena je povišena koncentracija kalijuma u serumu. ACE inhibitori mogu uzrokovati hiperkalemiju jer inhibiraju oslobađanje aldosterona. Ovaj efekat obično nije značajan kod pacijenata sa normalnom funkcijom bubrega. Faktori rizika za razvoj hiperkalemije uključuju: insuficijenciju bubrega, pogoršanje bubrežne funkcije, starosnu dob (preko 70 godina), dijabetes melitus, interkurentne događaje: posebno dehidrataciju, akutnu srčanu dekompenzaciju, metaboličku acidozu i istovremenu primenu diuretika koji štede kalijum (npr. spironolakton, eplerenon, triamteren ili amilorid), uzimanje suplemenata kalijuma ili supstituente za so koji sadrže kalijum. Rizik postoji i kod pacijenata koji uzimaju druge lekove povezane sa porastom nivoa kalijuma u serumu (npr. heparin, kotrimoksazol takođe poznat kao trimetoprim/sulfametoksazol) i posebno antagoniste aldosterona ili blokatore angiotenzinskih receptora. Upotreba suplemenata kalijuma, diuretika koji štede kalijum ili soli koje sadrže kalijum, posebno kod pacijenata sa oštećenom bubrežnom funkcijom, može dovesti do značajnog povećanja kalijuma u serumu. Hiperkalemija može prouzrokovati ozbiljne, ponekad i fatalne aritmije. Diuretike koji štede kalijum i blokatore angiotenzinskih receptora potrebno je primenjivati sa oprezom kod pacijenata koji uzimaju ACE inhibitore, i potrebno je praćenje koncentracije kalijuma u serumu i funkcije bubrega. Ukoliko se istovremena primena leka Lipertance sa gore navedenim preparatima smatra potrebnom, preporučuje se oprez kao i redovno praćenje koncentracije kalijuma u serumu (videti odeljak 4.5).

Antihipertenzivi Lekovi iz grupe NSAIL mogu da umanje dejstvo antihipertenziva kao što su ACE inhibitori, antagonisti angiotenzin-II receptora, diuretici i beta blokatori. Kao i kod NSAIL, rizik od akutne insuficijencije bubrega, koja je obično reverzibilna, može se povećati kod nekih pacijenata sa oslabljenom funkcijom bubrega (npr. 6 оd 19 dehidrirani pacijenti, pacijenti na terapiji diureticima ili stariji pacijenti) kada se ACE inhibitori, antagonisti angiotenzin-II receptora i/ili diuretici kombiniju sa NSAIL, uključujući celekoksib (videti odeljak 4.4). Zbog toga takvu kombinaciju treba primenjivati s oprezom, posebno kod starijih osoba. Pacijente je potrebno dovoljno hidrirati, a u obzir treba uzeti i praćenje funkcije bubrega nakon započinjanja istovremene terapije i povremeno nakon toga.

Pacijenti sa najvećim rizikom od renalne toksičnosti su oni sa oštećenjem funkcije bubrega, srčanom insuficijencijom, poremećajem funkcije jetre, pacijenti koji uzimaju diuretike, inhibitore angiotenzin konvertujućeg enzima (ACE inhibitore), antagoniste receptora za angiotenzin II i starije osobe (videti odeljak 4.5). Takve pacijente treba pažljivo pratiti dok su na terapiji celekoksibom.

Istovremena primena ACE inhibitora i NSAIL može dovesti do povećanja rizika od pogoršanja funkcije bubrega, uključujući moguću akutnu bubrežnu insuficijenciju, kao i do povećanja koncentracije kalijuma u serumu, naročito kod pacijenata sa već oslabljenom funkcijom bubrega.

Istovremena primena ACE inhibitora i NSAIL povećava rizik pogoršanja funkcije bubrega (moguća akutna bubrežna insuficijencija) i povećava kalijum u serumu, posebno kod pacijenata sa već oslabljenom funkcijom bubrega.

Istovremena upotreba ACE inhibitora i NSAIL može dovesti do pogoršanja funkcije bubrega, uključujući moguću akutnu bubrežnu insuficijenciju i povećanje koncentracije kalijuma u serumu, posebno kod pacijenata sa već oštećenom funkcijom bubrega.