azot-suboksid i nitrazepam

Azot-suboksid ima aditivni efekat na dejstvo drugih anestetika, inhaliranih ili/i primenjenih intravenski i/ili na aktivne supstance koje imaju dejstvo na centralni nervni sistem (npr. opijati, benzodiazepini ili drugi psihomimetici). Ove interakcije imaju jasno kliničko dejstvo, smanjujući potrebu za drugim lekovima koji se kombinuju sa azot-suboksidom. Kombinacija najčešće dovodi do manje kardiovaskularne i respiratorne depresije i poboljšava/ubrzava buđenje.

Ukoliko se azot suboksid kombinuje sa sedativima, može doći do desaturacije hemoglobina.

Koncentracija kiseonika u gasnoj smeši (FiO2) mora biti najmanje 21% tokom indukcione faze. Za početak u praksi, obično se koristi 30%. Udahnuta koncentracija kiseonika može biti povećana na 100% ako je neophodno. Parcijalni pritisak kiseonika mora biti iznad 8.0 kPa ili 60 mmHg, sa saturacijom hemoglobina > 90%. Obavezan je redovni monitoring parcijalnog pritiska kiseonikom u arterijama (PaO2) ili upotreba pulsnog oksimetra (saturacija kiseonikom (SpO2)) i klinička procena. Cilj je postići efektivnu koncentraciju kiseonika u udahnutom vazduhu koji je bi trebao biti što niži za svakog pojedinačnog pacijenta.

Interakcije sa drugim lekovima i druge vrste interakcija Pojačana depresija centralnog nervnog sistema rezultat je interakcije benzodiazepina sa lekovima sa centralnim dejstvom kao što su barbiturati, antipsihotici, sedativi, antidepresivi, hipnotici, anksiolitici, analgetici i anestetici, antiepileptici i sedativni antihistaminici, antihipertenzivi i beta blokatori.

Benzodiazepini i barbiturati se vezuju za benzodiazepinske receptore i alosterno vezujuće mesto, redom na GABA receptorskom kompleksu i pospešuju dejstvo azot suboksida.

Istovremena upotreba benzodiazepina u terapiji anksioznosti i tokom stomatoloških intervencija jer to može dovesti do gubitka svesti.

Primenu azot suboksida treba sprovoditi sa posebnim oprezom u sledećim situacijama:

Pedijatrijska populacija Nema razlike u preporukama za doziranje za pedijatrijsku populaciju. Azot-suboksid se može koristiti za ublažavanje bolova u hirurškim procedurama i kao deo opšte anestezije. Efekti se povećavaju sa primenjenom dozom i deca mogu izgubiti svest, a takođe i zaštitne reflekse prilikom primene većih doza. Refleks povraćanja može stoga biti ugrožen prilikom primene većih koncentracija. Lekar treba da utvrdi da li je primenjena odgovarajuća doza i da li je obezbeđen nadzor. Konbinacija sa drugim sedativnim i/ili analgetskim lekovima pojačava sedativni efekat i povećava rizik od depresije refleksa.

Azot-suboksid kao sastavni deo leka Donope deluje sa inhalacionim anesteticima i/ili drugim aktivnim supstancama koje ostvaruju uticaj na centralni nervni sistem (npr. opijati, benzodiazepini kao i ostali psihomimetici). Ako se istovremeno primenjuje sa drugim lekovima sa centralnim dejstvom, javlja se rizik od izraženije sedacije i depresije zaštitnih refleksa.

Istovremena primena Donope sa drugim lekovima koji deluju centralno, kao npr. derivatima morfina i/ili benzodiazepina, može dovesti do pojačane sedacije, što će rezultirati uticajem na disanje, cirkulaciju kao i na zaštitne reflekse. Ukoliko se lek Donopa primenjuje kod takvih pacijenata, primena mora da zahteva nadzor posebno obučenog osoblja (videti odeljak 4.5).