azitromicin i levofloksacin

Azitromicin se ne sme primenjivati istovremeno sa drugim lekovima koji produžavaju QT interval (videti odeljak 4.4).

Produžena srčana repolarizacija i QT interval, koji su udruženi sa rizikom od srčane aritmije i torsades de pointes, zabeleženi su tokom terapije makrolidima. Slični efekti azitromicina se ne mogu u potpunosti isključiti kod pacijenata sa povećanim rizikom od produžene srčane repolarizacije (videti odeljak 4.8); Kada se procenjuje odnos rizika i koristi azitromicina u rizičnim grupama pacijenata, treba uzeti u obzir rizik od produženja QT interval, s obzirom da produžen QT interval može voditi ka srčanom udaru (koji može biti fatalan). Rizične grupe uključuju: - Pacijente sa kongenitalnim ili dokazanim produženim QT intervalom - Pacijente koji su trenutno na terapiji drugim lekovima (za koje se zna da produžavaju QT interval, kao što su antiaritmici klase IA (hinidin i prokainamid) i klase III (dofetilid, amjodaron i sotalol), cisaprid i terfenadin; antipsihotici kao što je pimozid; antidepresivi kao što je citalopram; i fluorohinoloni kao što su moksifloksacin i levofloksacin;

Ukoliko se istovremeno koriste drugi lokalni lekovi za okularnu upotrebu, te lekove treba primenjivati odvojeno sa razmakom od najmanje 15 minuta između primena.

Ukoliko se istovremeno koriste drugi lokalni lekovi za okularnu upotrebu, te lekove treba primenjivati odvojeno sa razmakom od najmanje 15 minuta između ukapavanja.

Produženje QT intervala Produžena srčana repolarizacija i QT interval, koji su udruženi sa rizikom od srčane aritmije i torsades de pointes, zabeleženi su tokom terapije makrolidima, uključujući i azitromicin (videti odeljak 4.8). Ovo povećava rizik od ventrikularnih aritmija (uključujući torsades de pointes), što može dovesti do srčanog zastoja. Zbog toga je neophodan oprez pri lečenju pacijenata sa proaritmogenim stanjima (posebno kod žena i starijih osoba) kao što su:  kongenitalni ili dokazano produžen QT interval;  istovremena terapija drugim lekovima za koje se zna da produžavaju QT interval, kao što su antiaritmici klase IA (hinidin i prokainamid) i klase III (dofetilid, amjodaron, sotalol), cisaprid i terfenadin, antipsihotici (pimozid), antidepresivi (citalopram), fluorohinoloni (moksifloksacin, levofloksacin);  elektrolitni disbalans, posebno u slučaju hipokalemije i hipomagnezemije;  klinički značajna bradikardija, srčana aritmija ili teška srčana insuficijencija.

Produženje QT intervala Produžena srčana repolarizacija i QT interval, koji su udruženi sa rizikom od srčane aritmije i torsades de pointes, zabeleženi su tokom terapije makrolidima uključujući azitromicin (videti odeljak 4.8). S obzirom da sledeće situacije mogu dovesti do povećanog rizika od razvoja ventrikularne aritmije (uključujući torsade de pointes), što može dovesti do srčanog zastoja, azitromicin treba primenjivati s oprezom kod pacijenata sa postojećim proaritmičnim stanjima (posebno kod žena i starijih osoba) kao što su pacijenti: - sa kongenitalnim ili dokazanim produženim QT intervalom; - koji su trenutno na terapiji drugim lekovima za koje se zna da produžavaju QT interval, kao što su antiaritmici klase IA (hinidin i prokainamid) i klase III (dofetilid, amiodaron i sotalol), cisaprid i terfenadin; antipsihotici kao što je pimozid; antidepresivi kao što je citalopram; i fluorohinoloni kao što su moksifloksacin i levofloksacin; - sa elektrolitnim disbalansom, posebno u slučaju hipokalemije i hipomagnezemije; - sa klinički relevantnom bradikardijom, srčanom aritmijom ili teškom srčanom insuficijencijom.

Produženje QT intervala Pri terapiji drugim makrolidima, uključujući i azitromicin, zabeleženi su produžena srčana repolarizacija i QT interval koji povećavaju rizik od nastanka srčanih aritmija i torsades de pointes (videti odeljak 4.8). S obzirom na to da sledeće situacije mogu dovesti do povećanog rizika od razvoja ventrikularne aritmije (uključujući torsade de pointes), što može dovesti do srčanog zastoja, azitromicin treba primenjivati sa oprezom kod pacijenata sa postojećim proaritmičnim stanjima (posebno kod žena i starijih osoba) kao što su pacijenti: - sa kongenitalnim ili stečenim produženjem QT intervala; - koji su trenutno na terapiji drugim lekovima za koje je poznato da dovode do produženja QT intervala, poput antiaritmika klase IA (hinidin i prokainamid) i klase III (dofetilid, amjodaron i sotalol), cisaprid i terfenadin, antipsihotici kao što je pimozid, antidepresivi kao što je citalopram i fluorohinoloni kao što su moksifloksacin i levofloksacin; - sa poremećajem elektrolita, naročito u slučaju hipokalemije i hipomagnezemije; - sa klinički značajnom bradikardijom, srčanom aritmijom ili teškom srčanom insuficijencijom.

Produženje QT intervala Produžena repolarizacija srca i QT interval, koji predstavljaju rizik od razvoja srčanih aritmija i torsades de pointes, zabeleženi su tokom terapije drugim makrolidima uključujući i azitromicin (videti odeljak 4.8). S obzirom na to da sledeće situacije mogu dovesti do povećanog rizika od razvoja ventrikularne aritmije (uključujući torsade de pointes), što može dovesti do srčanog zastoja, azitromicin treba primenjivati sa oprezom kod pacijenata sa postojećim proaritmičnim stanjima (posebno kod žena i starijih osoba) kao što su pacijenti sa: - naslednim ili dokazanim produženim QT intervala; - istovremenom terapijom drugim lekovima za koje je poznato da produžavaju QT interval, kao što su antiaritmici klase IA (hinidin, prokainamid) i klase III (dofetilid, amjodaron i sotalol), cisaprid i terfenadin, antipsihotici kao što je pimozid, antidepresivi kao što je citalopram i fluorohinoloni kao što su moksifloksacin i levofloksacin; - poremećajem ravnoteže elektrolita, a posebno u slučaju hipokalemije i hipomagnezemije; - klinički značajnom bradikardijom, srčanom aritmijom ili teškom srčanom insuficijencijom.

Produženje QT intervala Pri terapiji drugim makrolidima, uključujući i azitromicin, zabeleženi su produžena srčana repolarizacija i QT interval koji povećavaju rizik od nastanka srčanih aritmija i torsades de pointes (videti odeljak 4.8). S obzirom na to da sledeće situacije mogu dovesti do povećanog rizika od razvoja ventrikularne aritmije (uključujući torsade de pointes), što može dovesti do srčanog zastoja, azitromicin treba primenjivati sa oprezom kod pacijenata sa postojećim proaritmijskim stanjima (posebno kod žena i starijih osoba) kao što su pacijenti: • sa kongenitalnim ili stečenim produženjem QT intervala; • koji su trenutno na terapiji drugim lekovima za koje je poznato da dovode do produženja QT intervala, poput antiaritmika klase IA (hinidin i prokainamid) i klase III (dofetilid, amjodaron i sotalol), cisaprid i terfenadin, antipsihotici kao što je pimozid, antidepresivi kao što je citalopram i fluorohinoloni kao što su moksifloksacin i levofloksacin; • sa poremećajem elektrolita, naročito u slučaju hipokalemije i hipomagnezemije; • sa klinički značajnom bradikardijom, srčanom aritmijom ili teškom srčanom insuficijencijom.

Produžena srčana repolarizacija i QT interval, koji su udruženi sa rizikom od srčane aritmije i torsades de pointes, zabeleženi su tokom terapije makrolidima. Slični efekti azitromicina se ne mogu u potpunosti isključiti kod pacijenata sa povećanim rizikom od produžene srčane repolarizacije (videti odeljak 4.8 Neželjena dejstva); zbog toga je neophodan oprez kod lečenja sledećih pacijenata: - sa kongenitalnim ili dokazanim produženim QT intervalom - koji su trenutno na terapiji drugim aktivnim supstancama (za koje se zna da produžavaju QT interval, kao što su antiaritmici klase IA (hinidin i prokainamid) i klase III (dofetilid, amiodaron i sotalol), cisaprid i terfenadin; antipsihotici kao što je pimozid; antidepresivi kao što je citalopram; i fluorohinoloni kao što su moksifloksacin i levofloksacin - sa elektrolitnim disbalansom, posebno u slučaju hipokalemije i hipomagnezemije - sa klinički relevantnom bradikardijom, srčanom aritmijom ili teškom srčanom insuficijencijom.