bupivakain i amjodaron

Iako je regionalna anestezija često optimalna tehnika anestezije, kod nekih pacijenata potrebno je pažljivo praćenje kako bi se smanjio rizik od ozbiljnih neželjenih dejstava kod:  starijih pacijenata i pacijenata lošijeg opšteg stanja treba dati manje doze u skladu sa njihovim fizičkim stanjem;  pacijenata sa delimičnim ili potpunim srčanim blokom - jer lokalni anestetici mogu da smanje kapacitet provodljivosti miokarda;  pacijenata sa uznapredovalim oboljenjem jetre ili teško oštećenom funkcijom bubrega;  pacijentkinja u odmaklom stadijumu trudnoće;  pacijenata koji su na terapiji lekovima iz grupe antiaritmika klase III (npr. amjodaron) - treba da budu pod posebnim medicinskim nadzorom, uključujući i EKG monitoring, jer kardiološki efekti mogu da budu aditivni.

Nisu sprovedene specifične studije koje su istraživale interakciju lokalnih anestetika i antiaritmika klase III (npr. amjodaron), ali se preporučuje oprez (videti odeljak 4.4).

Iako regionalna anestezija često predstavlja optimalnu tehniku anestezije, kod nekih pacijenata je potreban povećan oprez kako bi se smanjio rizik od ozbiljnih neželjenih reakcija:  stariji pacijenti i pacijenti lošeg opšteg stanja;  pacijentkinje u poodmaklom stadijumu trudnoće;  pacijenti sa delimičnim ili potpunim srčanim blokom, jer lokalni anestetici mogu da smanje provodljivost miokarda;  pacijenata sa uznapredovalim oboljenjem jetre ili teško oštećenom funkcijombubrega;  pacijenata sa hipovolemijom, jer može doći do iznenadne i teške hipotenzije tokom subarahnoidalne anestezije, bez obzira na primenjeni anestetik. Hipotenzija koja je primećena kod odraslih nakon intratekalne primene, retko se javlja kod dece uzrasta ispod 8 godina;  pacijente koji se leče antiaritmicima klase III (npr. amjodaron) treba pažljivo pratiti (uključujući EKG praćenje), jer efekti bupivakaina mogu biti aditivni (videti odeljak 4.5).

Interakcije lokalnih anestetika i antiaritmika klase III (npr. amjodaron) nisu specijalno proučavane, ali se preporučuje poseban oprez (videti odeljak 4.4).

Iako je regionalna anestezija često optimalna tehnika anestezije, kod nekih pacijenata potrebno je pažljivo praćenje kako bi se smanjio rizik od ozbiljnih neželjenih dejstava:  Starijim pacijentima i pacijentima lošijeg opšteg stanja treba dati manje doze u skladu sa njihovim fizičkim stanjem.  Pacijente sa delimičnim ili potpunim srčanim blokom - jer lokalni anestetici mogu da smanje kapacitet provodljivosti miokarda.  Pacijente sa uznapredovalim oboljenjem jetre ili teško oštećenom funkcijom bubrega.  Pacijentkinje u odmaklom stadijumu trudnoće.  Pacijente koji su na terapiji lekovima iz grupe antiaritmika klase III (npr. amjodaron) - treba da budu pod posebnim medicinskim nadzorom, uključujući i EKG monitoring, jer kardiološki efekti mogu da budu aditivni.

Iako regionalna anestezija često predstavlja optimalnu tehniku anestezije, kod nekih pacijenata je potreban povećan oprez kako bi se smanjio rizik od ozbiljnih neželjenih reakcija:  stariji pacijenti i pacijenti lošeg opšteg stanja;  pacijentkinje u poodmaklom stadijumu trudnoće;  pacijenti sa delimičnim ili potpunim srčanim blokom, jer lokalni anestetici mogu da smanje provodljivost miokarda;  pacijenata sa uznapredovalim oboljenjem jetre ili teško oštećenom funkcijom bubrega;  pacijenata sa hipovolemijom, jer može doći do iznenadne i teške hipotenzije tokom subarahnoidalne anestezije, bez obzira na primenjeni anestetik. Hipotenzija koja je primećena kod odraslih nakon intratekalne primene, retko se javlja kod dece uzrasta ispod 8 godina.  pacijente koji se leče antiaritmicima klase III (npr. amjodaron) treba pažljivo pratiti (uključujući EKG praćenje), jer efekti bupivakaina mogu biti aditivni (videti odeljak 4.5).

Iako regionalna anestezija često predstavlja optimalnu tehniku anestezije, kod nekih pacijenata je potreban povećan oprez kako bi se smanjio rizik od ozbiljnih neželjenih reakcija:  stariji pacijenti i pacijenti lošeg opšteg stanja;  pacijentkinje u poodmaklom stadijumu trudnoće;  pacijenti sa delimičnim ili potpunim srčanim blokom, jer lokalni anestetici mogu da smanje provodljivost miokarda;  pacijenata sa uznapredovalim oboljenjem jetre ili teško oštećenom funkcijom bubrega;  pacijenata sa hipovolemijom, jer može doći do iznenadne i teške hipotenzije tokom subarahnoidalne anestezije, bez obzira na primenjeni anestetik. Hipotenzija koja je primećena kod odraslih nakon intratekalne primene, retko se javlja kod dece uzrasta ispod 8 godina;  pacijente koji se leče antiaritmicima klase III (npr. amjodaron) treba pažljivo pratiti (uključujući EKG praćenje), jer efekti bupivakaina mogu biti aditivni (videti odeljak 4.5).

Interakcije lokalnih anestetika i antiaritmika klase III (npr. amjodaron) nisu specijalno proučavane, ali se preporučuje poseban oprez (videti odeljak 4.4.).

Dugotrajna primena amjodarona može povećati rizik od nastanka hemodinamskih neželjenih dejstava prilikom istovremene primene sa opštim ili lokalnim anesteticima.