acetilsalicilna kiselina i heparin-natrijum

hemoragijska dijateza ili poremećaji koagulacije kao što su hemofilija i hipoprotrombinemija u slučaju da postoji istovremena terapija antikoagulansima

Primena leka Bisopirin je kontraindikovana kod pacijenata koji imaju:

Upotreba nekih inhibitora agregacije trombocita kao što su acetilsalicilna kiselina, nesteroidni antiinflamatorni i antireumatski lekovi, tiklopidin, klopidogrel, tirofiban, eptifibatid, povećavaju rizik od krvarenja. Isto se odnosi na kombinaciju inhibitora agregacije trombocita i heparina i njegovih derivata (hirudin, fondaparinuks), oralnih antikoagulanasa i trombolitika. Kliničke i biološke parametre hemostaze treba redovno pratiti.

Istovremena primena sa antikoagulansima (derivati kumarina, heparin) i drugim lekovima koji menjanju hemostazu (npr. antitrombocitni lekovi, antiinflamatorni lekovi i selektivni inhibitori ponovnog preuzimanja serotonina) se ne preporučuje i treba je generalno izbegavati. Ukoliko se istovremena primena ne može izbeći, treba redovno pratiti INR (International Normalised Ratio), a pacijente treba upozoriti da obrate pažnju na sve znake krvarenja, naročito gastrointestinalnog trakta.

Drugi antikoagulansi (derivati kumarina, heparin u preventivnim dozama), drugi inhibitori agregacije trombocita i drugi trombolitici i selektivni inhibitori serotonina (SSRI kao što su sertralin ili paroksetin): nose povećan rizik od krvarenja.

Antikoagulansi/trombolitici: acetilsalicilna kiselina može da poveća rizik od krvarenja ukoliko se uzima pre terapije tromboliticima. Stoga, mogući znaci unutrašnjeg ili spoljašnjeg krvarenja se moraju pažljivo pratiti kod pacijenata koji su na terapiji tromboliticima.

Antikoagulansi i trombolitici: acetilsalicilna kiselina može da poveća rizik od krvarenja ukoliko se primenjuje pre ili u isto vreme sa antikoagulansima i tromboliticima. Zbog toga, pacijente kojima je potrebna terapija antikoagulansima i tromboliticima treba pratiti zbog moguće pojave znakova spoljašnjeg ili unutrašnjeg krvarenja.

Monitoring tokom terapije se zahteva u sledećim slučajevima: - Istovremena terapija nesteroidnim antiinflamaotnim lekovima (NSAIL), kortikosteroidima, selektivnim inhibitorima ponovnog preuzimanja serotonina (SSRI), antiagregacijskim lekovima, antikoagulansima - Istovremena terapija ibuprofenom

Kombinacije heparina sa lekovima koji utiču na funkciju trombocita ili sistem koagulaciјe trebalo bi izbegavati ili pažljivo kontrolisati (videti odeljak 4.5).

Kod pacijenata koji se podvrgavaju periduralnoj ili spinalnoj anesteziji ili spinalnoj punkciji, profilaktička primena heparina je u veoma retkim slučajevima povezana sa nastankom epiduralnog ili spinalnog hematoma, što može imati za posledicu produženu ili trajnu paralizu. Rizik je veći usled upotrebe periduralnog ili spinalnog katetera u anesteziji, istovremene upotrebe lekova koji utiču na hemostazu kao što su nesteroidni antiinfalamatorni lekovi (NSAIL), inhibitori trombocita ili antikoagulansi, kao i usled traumatične ili ponavljane punkcije.

Prilikom donošenja odluke o dužini intervala između poslednje primene heparina u profilaktičkim dozama (15 000 i.j./dan) i postavljanja ili skidanja periduralnog odnosno spinalnog katetera, moraju se uzeti u obzir karakteristike samog leka kao i profil pacijenta. Postavljanje ili uklanjanje periduralnog ili spinalnog katetera se ne sme dozvoliti 4 - 6 sati nakon poslednje primene heparina i naredna doza ne bi trebalo da se primenjuje najmanje 1 sat nakon procedure. Za terapijske doze (>15 000 i.j./dan), postavljanje ili uklanjanje periduralnog ili spinalnog katetera se ne sme dozvoliti 4 - 6 sati nakon poslednje intravenske primene heparina ili 8-12 sati nakon poslednje supkutane primene. Ponovnu primenu leka odložiti do završetka hirurške intervencije ili najmanje 1 sat nakon intervencije.

Ukoliko lekar odluči da primeni antikoagulantnu terapiju u toku periduralne ili spinalne anestezije, neophodna je ekstremna budnost i često praćenje pacijenta kako bi se uočio bilo koji znak ili simptom neurološkog oštećenja, kao što je bol u leđima, senzorni ili motorni deficiti, kao i disfunkcija creva ili mokraćne bešike. Pacijente upozoriti da odmah obaveste medicinsko osoblje ukoliko se javi neki od navedenih simptoma. Ako postoji sumnja da se radi o znacima ili simptomima epiduralnog ili spinalnog hematoma, treba hitno postaviti dijagnozu i započeti terapiju, uključujući dekompresiju kičmene moždine.